Wij stemmen op…….Diederik – door drs. Jan-Huug Lobregt AAG

 

“Voor wie stemmen wij”, vraagt mijn jongste zoon van 7 als wij op televisie naar Ajax-PSV kijken. Hij is helemaal geïndoctrineerd door de huidige tijd, waarin je voor alles mag stemmen. “Voor Ajax natuurlijk”, roepen mijn andere zoon en ik in koor.

 

Dit deed mij terugdenken aan 27 september 2016, toen DSW de zorgpremie bekend maakte. Wat bleek, de premie steeg met €9,25 per maand in plaats van de door VWS voorspelde € 3,50 in de maand. Iedereen in de zorgwereld wist al dat de premie bij zorgverzekeraars voor 2017 flink zou stijgen. Immers, de zorgkosten waren de afgelopen jaren veel harder gestegen dan de premie. En de buffers van de verzekeraars zijn, mede door de strenge Solvency II eisen van DNB, niet meer toereikend om de premies te dempen.

 

Echter, Den Haag was te klein. “Graaiers, zijn het”, schreeuwde Wilders. Het CDA vond het beschamend, de SP was woedend en D66 brulde om reparatie van de koopkracht. Dat men deze verhoging al van mijlenver had kunnen zien aankomen, deerde kennelijk niemand. En op enige inhoudelijkheid kon ik gelukkig ook niemand betrappen. Vervolgens gebeurde er dan ook, zoals je van de politiek mag verwachten, helemaal niets.

 

Toch was er in de verkiezingscampagne van 2012 een lichtpuntje. Diederik Samson gaf aan dat de markt de stijging van de zorgkosten niet kon indammen. Immers, het is onethisch om artsen een keuze te laten maken. Artsen doen er alles aan om de patiënt, zo goed mogelijk te behandelen, zonder daarbij op de kosten te letten. Ook zorgverzekeraars, als regisseur van de zorg, hebben het de afgelopen jaren geprobeerd. Bijvoorbeeld door nieuwe medicijnen maar beperkt of helemaal niet te vergoeden. Ook hierdoor ontstond een hoop commotie in zowel de politiek als de maatschappij, waarbij het woord “graaiers” uiteraard weer veel viel.

 

Dus gaf Diederik tijdens de verkiezingscampagne van 2012 aan, dat de politiek “de lead” moest nemen bij het nemen van maatregelen om de zorgkosten in te dammen. Bijvoorbeeld door na te denken wanneer zorg wel, maar vooral ook wanneer zorg niet te vergoeden. Hij daagde de andere lijsttrekkers uit deze ethische discussie te voeren. Helaas heeft hij deze gedachte de afgelopen vier jaar niet verder uitgewerkt en was hij kennelijk te inhoudelijk om wederom lijsttrekker te zijn voor zijn partij. De arme Diederik heeft nu dus geen baan meer. Ik denk dat wij binnen het AG nog wel een inhoudelijke politicus kunnen gebruiken. Bij ons thuis stemmen wij dus op Ajax en op Diederik als nieuw bestuurslid voor ons AG!

 

Deze blog is op persoonlijke titel geschreven.