De olietanker en het speedbootje – door prof. dr. Antoon Pelsser Hon FIA

 

Het onderwerp van innovatie in de financiële wereld (en in de verzekeringswereld) is een hot topic. Velen congressen worden georganiseerd en talloze artikelen in kranten, tijdschriften en webpagina’s (en blogs) geschreven over dit onderwerp.

 

Mijn indruk is echter dat het toch nog niet zo wil vlotten met echte disruptive innovation in onze sector. Natuurlijk zijn er vele prachtige initiatieven, maar het komt op mij toch over als kleine stapjes die nogal aan de veilige kant zijn. Hoe kunnen we dat schijnbare gebrek aan ontwrichtende vernieuwing duiden? Wil de verzekeringssector niet veranderen? Zijn er onvoldoende innovatieve ideeën?

 

Ik denk dat er wel degelijk de wil is om te veranderen. Immers, de hele financiële sector is pijnlijk bekend met het gedaalde consumentenvertrouwen, en ook de verkoop van nieuwe levensverzekeringen is de afgelopen 10 jaar dramatisch gedaald. Ik ben er dan ook van overtuigd dat er voldoende creatieve geesten met vernieuwende ideeën zijn. En ook ik zie dat de eerste contouren zeker zichtbaar zijn. En toch wil het nog niet echt vlotten met fundamentele veranderingen en radicale koerswijzigingen in onze sector?

 

Voor een mogelijke oplossing kunnen we te rade gaan bij het boek The Innovator’s Dilemma van Clayton Christensen uit 1997!. Hierin beschrijft hij hoe het mogelijk is dat topbedrijven belangrijke technologische innovaties negeren of te laat aanhaken. Een belangrijke verklaring is dat grote gevestigde bedrijven hun processen zodanig geoptimaliseerd hebben dat vernieuwingen komen in de vorm van geleidelijke prestatieverbeteringen, waarbij goed management helpt: luisteren naar de klant, investeren in - voor de huidige producten en klanten relevante - innovaties en grondig marktonderzoek doen. Ze zijn in feite een mammoettanker geworden die zeer efficiënt een grote hoeveelheid olie kan vervoeren, maar slechts langzaam koerswijzigingen kan doorvoeren.

 

In het geval van disruptive innovation wordt een compleet nieuwe markt gecreëerd. Vaak is er op korte termijn geen sprake van prestatieverbetering, maar juist van lagere performance en bovendien is er vaak geen markt om te analyseren. Grote, gevestigde bedrijven concurreren met elkaar om grote groepen klanten en zijn daarom blind voor deze nieuwe markten. Na de aanvankelijk slome start biedt disruptive technology op de langere termijn echter een veel hogere ontwikkelsnelheid, waarbij de gewone technologische verbeteringen in het niet vallen en waardoor gevestigde bedrijven het nakijken hebben.

 

Ik denk dan ook dat we behoefte hebben aan speedbootjes die met geheel nieuwe ideeën voor een radicale vernieuwing kunnen zorgen in de verzekeringssector.

 

Deze blog is op persoonlijke titel geschreven.