Tips voor trips – door dr. Katrien Antonio

 

In februari 2013 vatte The Economist, in het artikel ‘How is my driving’, de toekomst van autoverzekeringen als volgt samen: “By monitoring their customers’ motoring habits, underwriters can increasingly distinguish between drivers who are safe on the road from those who merely seem safe on paper. Many think that “telematics insurance will become the industry norm“. Vijf jaar na publicatie noem ik het artikel gretig en dankbaar in lezingen over het onderzoek naar tariferen via rijpatronen van verzekerden, waarbij ik betrokken ben.

 

Telematica maakt vandaag de dag haar favorietenrol waar als meer dan uitdagend speelveld, om vorm te geven aan de actuaris als data scientist met domein specifieke kennis. Unsupervised bij het distilleren van rijprofielen vanuit de stromen GPS-coördinaten. Of supervised, wanneer je die profielen gebruikt om het risico op schade te modelleren, in combinatie met de afgelegde kilometers, de verdeling van kilometers over tijd en wegen, en – ja, die ook nog – de traditionele segmentatievariabelen.

 

Dat het analytische verhaal moet voortbouwen op de vertrouwde actuariële techniek is voor mij een uitgemaakte zaak. Dat dit verhaal verder moet gaan dan de limieten van traditionele denkkaders, is dat nog meer. Binnen het ecosysteem van verzekeraars, hun innovatielabs en andere InsurTech protagonisten, mogen we de rol die universiteiten hier spelen niet uit het oog verliezen. Ik denk in de eerste plaats aan actuariële onderzoeksgroepen, maar koester korte lijnen met juristen en sociologen die – in een andere kamer van hetzelfde instituut – ook over telematica als industry norm nadenken. Zo bieden recente wetenschappelijke bijdragen een unieke inkijk in de verzamelde data, verleggen zij de techniek waar nodig en laten zien hoe en in welke mate rijgedrag en rijpatronen de rol overnemen van onder vuur liggende segmentatievariabelen als leeftijd, geslacht en postcode. Maar ook welke vragen dit oproept vanuit regulering en solidariteit. Dat alles in een ongebonden, transparante stijl die uitnodigt tot reproductie enerzijds en het uitwerken van de pistes voor vervolgonderzoek anderzijds. Heel erg noodzakelijk om het begrip op peil te houden van Tech-evoluties die een nieuwe industry norm aankondigen.

 

Cathy O’Neil (data scientist) stelde recent in The New York Times onomwonden dat The Ivory Tower Can’t Keep Ignoring Tech. Uiteraard niet. Dat meer (interdisciplinair) onderzoek nodig is, en dat obstakels die dat belemmeren weggewerkt moeten worden, is duidelijk. Mijn leestip dus voor uw volgende trip - dat van die ivoren toren.

 

Deze blog is op persoonlijke titel geschreven.